بغفلت بدادم ز دست آب پاك * چه چاره كنون جز تيمّم به خاك مگر عمر ضايع بافسوس و حيف * كه فرصت عزيز است و الوقت ضيف ( 1 ) پرسيدند از آن جناب كه چه چيز است مردم بسبب آن بيشتر داخل جهنم ميشوند فرمود دو سوراخ در بدنست كه شكم و فرج باشد كه بيشتر معاصى باعث و سببش اين دو چيز است ( 2 ) فرمود حضرت امير المؤمنين و يعسوب الدّين ع كه مردم در دنيا به دو صنفند يكى آنست كه خريده است نفس خود را و آزاد كرده است يعنى نفس خود را از بندگى دنيا و قيد و هول و هوى بيرون آورده و رها كرده و ديگر عكس آنست يعنى فروخته نفس خود را و عبد دنيا كرده او را ( 3 ) و نيز فرمود كه افضل عبادات در دنيا دو چيز است يكى صبر و شكيبائى و ديگر انتظار فرج ظاهرا مراد از انتظار فرج آل محمد ( ص ) باشد كه در جمله از روايات است كه رسول خدا فرمود كه افضل اعمال امّت من انتظار فرج است ( 4 ) و نيز فرمود شكست پشت مرا دو مرد يكى عالم پرده در كه هتك ناموس شرع كند و ديگر جاهل و نادانى كه مشغول بتعبدّات شود چه آنكه آن عالم مردم را اعراض ميدهد از علم خود به جهت پرده درى و حفظ نكردن ناموس شرع و آن جاهل مردم را دعوت مىكند بجهل خود بسبب عبادت ( 5 ) و هم فرمود سختترين مردم از جهت بلا و رنج كسى است كه مبتلا باشد به دو چيز يكى زبانى كه طلق و روان باشد و ديگر دلى كه گرفته باشد رخنهاى او پس اگر سكوت كند چنين كسى پسنديده نخواهد بود سكوت او و اگر تكلّم كند نيكو نخواهد بود تكلّم او حاصل مرا و آنست كه كسى در موعظه و پند دادن مردم خوب تكلّم مىكند و زبان فصيح دارد لكن كلمات او در دلش اثر نميكند و بقول خود عمل نمينمايد